.jpg)
Niedobór kości nie wyklucza już skutecznego leczenia implantologicznego. Nowoczesne metody chirurgiczne – przeszczep kości, podniesienie dna zatoki oraz implanty o zmniejszonej średnicy lub krótkie – rekompensują brak własnej kości i w większości przypadków dają wysoką skuteczność. W ciągu pierwszych sześciu miesięcy po ekstrakcji wyrostek może zmniejszyć się w poziomie o ok.
29–63 procent i w pionie o 11–22 procent, dlatego szybkie leczenie ma kluczowe znaczenie dla efektu funkcjonalnego i estetycznego. Gdy wysokość kości w tylnym odcinku szczęki spada poniżej 5 mm, sinus lift przywraca ją, a przeżywalność implantów pozostaje na poziomie ok. 98 procent.
Przy ubytkach poziomych techniki augmentacji (GBR, rozszczepienie wyrostka lub przeszczepy nakładkowe) zapewniają sześcioletnią przeżywalność powyżej 99 procent – statystycznie tyle samo co bez przeszczepu. Implanty tytanowo-cyrkonowe o średnicy 3,3 mm osiągają pięcioletnią skuteczność od 96 do 100 procent, zmniejszając potrzebę przeszczepów. Podobnie „krótkie” implanty poniżej 10 mm sprawdzają się porównywalnie z implantami standardowej długości w przeszczepionej kości.
Palenie szkodzi tkankom wokół implantu i zwiększa ryzyko niepowodzenia; rzucenie palenia co najmniej dwa tygodnie przed zabiegiem i abstynencja w czasie gojenia mogą przyspieszyć powrót do zdrowia o ok. 70 procent. W pierwszych 24 godzinach po zabiegu nie należy spluwać ani energicznie płukać ust, aby zachować skrzep; od drugiego dnia delikatne płukanie ciepłą wodą z solą i unikanie wysiłku sprzyjają gojeniu.
Krótko mówiąc: dzięki odpowiedniej technice chirurgicznej, materiałowi kościozastępczemu lub doborowi wąskiego czy krótkiego implantu wysoką skuteczność można osiągnąć nawet przy niewystarczającej ilości kości.
